HISTORIA SZKOŁY

szkoła

    Szkoła Podstawowa nr 1 w Łodzi należy do najstarszych i najbardziej zasłużonych w mieście. Jej dzieje to historia łódzkiej oświaty, to część historii tego miasta!

            Stare kroniki i dokumenty podają, że już w XV w. istniała tutaj szkółka parafialna. To jej „absolwenci” w sto lat później studiowali w Krakowie. W 1589r. na Uniwersytecie Jagiellońskim było trzech Łodzian: Sebastian Jan Domagała, Łukasz Albert Nowaczek oraz Maciej Jakub Jałocha. Jednakże prawdziwy początek Jedynki to 18 października 1808r. Wtedy to Władze Oświatowe Księstwa Warszawskiego otworzyły Łódzką Szkółkę Elementarną. Jej pierwszym nauczycielem
był Szymon Gradowski.

            Łódzka Jedynka rosła i rozwijała się razem z miastem. Można by rzec: „płynęła tą Łodzią przed siebie”. Pamiętajmy, że trwały zabory. Łódź będąca pod zaborem rosyjskim, ulegała terrorowi i rusyfikacji okupantów. Podobne losy były udziałem naszej Szkoły. Zmieniali się nauczyciele, zmieniali się uczniowie i zmieniały się siedziby Szkoły. Ulice: Nawrot 44, Pomorska, Pl. Dąbrowskiego, wreszcie w roku szkolnym 1925/1926 ulica Nowotargową 24, czyli obecna Sterlinga, gdzie mieści się do dziś. W tym samym roku otrzymuje imię Adama Mickiewicza.
W wolnej Polsce Siedmioklasowa Szkoła Powszechna Publiczna Nr 1 w Łodzi toruje sobie drogę wśród innych placówek oświatowych naszego miasta. Działa harcerstwo, orkiestra, koła zainteresowań.

            W czasie II wojny światowej budynek Szkoły zajmują najpierw Niemcy, a później w 1945r. Rosjanie. Szkoła jednak odradza się. Po zawierusze wojennej odnajdują się sztandar, pieczęć
i kronika Szkoły przechowywane i uratowane przez Pana Korlińskiego. 8 lutego 1945r. kierownikiem Szkoły zostaje Pani Aniela Palatyńska. A potem zaczyna się „zwykłe”, normalne życie szkolne. Rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych lat umacniają ducha naszej Szacownej Jubilatki. Szkoła kierowana jest przez wspaniałych dyrektorów: Panią Józefę Kupczyńską,
Marię Cybulską, Eugeniusza Brzeskiego, Konstancję Piaseczną. W tym miejscu należy wymienić nieodżałowanego Pana Dyrektora Wojciecha Rudzińskiego. Za jego „rządów” Jedynka staje się znaną szkołą. Uroczystości szkolne przyciągają wielu widzów. Drużyna Harcerska obchodzi swoje 60-te urodziny (25 IV 1981r.).

            Szkoła nabiera rozmachu, rozwija się i pięknieje. Mimo zmian na stanowisku dyrektora (Pan Zenon Kochanowski, Danuta Rir, Barbara Płóciennik, Mirosława Marciniak) nic jej nie zbywa na jakości i wysokim poziomie nauczania. Mimo upływu lat nasza „staruszka” nic się nie zestarzała. Wraz z nadejściem nowego Tysiąclecia złapała drugi oddech. Jako jedna z pierwszych podjęła się na terenie województwa łódzkiego współpracy ze szkołami europejskimi w realizacji projektów Socrates-Comenius.

            200 lat historii to wyzwanie i zobowiązanie zarazem! To właśnie historia pozwala nam śmiało budować przyszłość i nigdy nie obniżać lotów, to ona tworzy dobry i twardy grunt,
na którym zgodnie z przesłaniem Patrona:

„zasiewamy miłość do Ojczyzny”

oraz budujemy podstawy współczesnej wiedzy i nowoczesnej edukacji.

            Będąc obywatelami Europy i świata, pozostajemy wciąż przypisani do „ojczyzny prywatnej”, ojczyzny lokalnej, do nostalgicznego miejsca kształtującego naszą osobowość.
Jest to szczególnie ważne dziś, gdy przyspieszony rozwój cywilizacyjny niesie ze sobą niebezpieczeństwo unifikacji, gdy człowiek żyjący w świecie masowej kultury, chaosu, wirtualnej rzeczywistości i szumu informacyjnego coraz bardziej czuje się samotny i zagubiony. Dom rodzinny i szkoła, a szczególnie ta pierwsza szkoła, w której dziecko uczy się pisać, czytać, myśleć i kochać muszą dawać poczucie bezpieczeństwa i ładu.

            U nas zawsze panuje i panowała wyjątkowo rodzinna i ciepła atmosfera. Dobre duchy przez te wszystkie lata miały nas w swojej opiece. Atmosferę tę tworzyli pracujący w szkole pedagodzy, ludzie nieprzeciętni, nauczyciele z powołania, całym sercem oddani szkole i uczniom, wierni tej małej i tej naszej wielkiej, wspólnej Ojczyźnie.

            1 września 2016r. Dyrektorem Szkoły zostaje Pani Magdalena Prokaryn-Dynarska.

W 2018r. szkoła obchodziła 210 lecie.

IMG_0208.jpg
PATRON SZKOŁY

Adam Bernard Mickiewicz i herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz polityczny, publicysta, tłumacz, filozof, działacz religijny, mistyk, organizator
i dowódca wojskowy, nauczyciel akademicki.

Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański.

Członek założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Narodowy poeta Polski, Litwy i Białorusi. Działacz niepodległościowy, organizator polskich oddziałów do walki z Rosją, bonapartysta.